شمارهٔ ۱۸۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت عشق اشاره دارد. شاعر با توصیف زیبایی محبوبش، آن را به ستاره‌ها و هلال ماه تشبیه می‌کند. همچنین از کیفیت روحی و احساسی که هنگام نزدیک شدن به محبوبش تجربه می‌کند، صحبت می‌کند. شعر به نوعی حس فراق و آرزوی وصال را به تصویر می‌کشد و به ارتباط عاشقانه عمیق‌تری اشاره دارد. در انتها، شاعر به این نتیجه می‌رسد که زیبایی معشوقش به قدری است که همچون حضرت یوسف، هر کس در برابرش حیرت‌زده می‌شود.
تا بر حریر ساده کشیدی علم ز صوفشد شکل یک هلال ز خورشید در کسوف
هوش مصنوعی: زمانی که بر روی پارچهای ساده علم را به اهتزاز درآوردی، تصویر آن به شکل هلالی از خورشید در حال کسوف درآمد.
حسن رخت بسبزه خطت تمام شدنادر مهی که هست تمامیش در خسوف
هوش مصنوعی: زیبایی چهرهات مانند سبزه است و زیبایی خطت بینظیر است؛ ای مهی که همهی زیباییات در سایه و تاریکی پنهان شده است.
سطح سپهر پر شود از ماه و آفتابچون نور عارضت رود از روزن سقوف
هوش مصنوعی: آسمان از نور ماه و خورشید پر خواهد شد، زمانی که نور وجود تو از روزن سقفها بتابد.
گر جان چو سایه در پی مهرت روان بودز آن خوشتر آیدم گه کند در برم وقوف
هوش مصنوعی: اگر جانم مثل سایه به دنبال محبت تو باشد، برایم دلپذیرتر است تا اینکه در آغوشم بیفتد و از حال و احوال من باخبر شود.
باشد بدور حسن تو یکسر نصیب مادر روزگار هر چه شود واقع از صروف
هوش مصنوعی: در دوری و نزدیکیت، تمام سهم ما باید فقط به زیبایی تو اختصاص یابد و هر چه در زندگی اتفاق بیفتد، از روی تقدیر و سرنوشت خواهد بود.
در حسن یوسفی و عجب آنکه نزد توباشد چنانکه نزد سلیمان ز جان صفوف
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی یوسف اشاره دارد و اشاره می‌کند که زیبایی او نزد تو به اندازهای است که همانند زیبایی یوسف در نزد سلیمان میباشد. به عبارت دیگر، زیبایی و جذابیت او به قدری است که میتواند دلها را مجذوب کند و توجه همه را به خود جلب نماید، همانطور که یوسف در زمان خود بر دلها تسلط داشت.
ابن یمین سپر کند از جان چو بر کشیداز جفن خویش غمزه جادوی تو سیوف
هوش مصنوعی: ابن یمین از جان خود برای محافظت میکوشد، زمانی که جفا و زیبایی تو باعث می‌شود که او احساس خطر کند. غمزهی تو مانند شمشیری است که بر قلبش تاثیر میگذارد.