شمارهٔ ۲۵۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تشبیهات مختلف، از جمله مقایسه معشوق با صبح و شام، به زیبایی‌های چهره و موی او اشاره می‌کند. او همچنین احساسات عمیق عشق را بیان می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند از زیبایی و جاذبه معشوق فرار کند. در نهایت، شاعر از غم و درد خود می‌گوید و اینکه این احساسات او را به سوی معشوق می‌کشاند.
مرحبا ایچشم جان روشن بنور رای تودستگیر دل گه آشفتگی گیسوی تو
هوش مصنوعی: سلام ای چشمان روشنی که با نور اندیشهات دل را آرام میکنی، در اوقات ناراحتی و آشفتگی، گیسوانت به کمک میآید.
هر که دید آن موی و رو در کفر و در اسلام گفتصبح اسلام است و شام کفر روی و موی تو
هوش مصنوعی: هر کسی که آن مو و چهره را ببیند، چه در کفر و چه در اسلام، می‌گوید که صبحگاه، زمان اسلام است و شامگاه، زمان کفر، این نشاندهنده زیبایی و جذابیت تو است.
پیش شمع روی تو مهر فلک پروانه ایستجفت شد ماه نو از طاق خم ابروی تو
هوش مصنوعی: در برابر چهرهٔ درخشان تو، ستارهها مانند پروانهای به دور شمع میچرخند و زیبایی تو باعث تجلی و زینت ماه نو شده است که از قوس ابروی تو به وجود آمده است.
آفتاب نور بخشی سایه از من وامدارتا شوم ذره صفت اندر هوای کوی تو
هوش مصنوعی: خورشید با نور خود به من مدد میرساند تا من هم بتوانم در هوای معشوق تو به درجهای از کوچکی و خضوع برسم.
با دل شوریده گفتم بر سر خوان امیدجز جگر ما را نصیبی نیست از پهلوی تو
هوش مصنوعی: با دل پر از اضطراب و ناآرامی، به سر سفره امید گفتم که تنها ما هستیم که از جانب تو هیچ چیزی جز درد و رنج نصیبمان نمیشود.
پیش تیر غمزه خوبان سپر گشتن ز عشقو آن کمان بالاترست از قوت بازوی تو
هوش مصنوعی: در برابر تیرهای نگاه زیبارویان، از عشق سپر میشوم، زیرا این کمان عشق از نیروی دست تو هم بالاتر است.
گفت کای ابن یمین از من مبین اندوه خویشدیده میآرد بلاهم سوی من هم سوی تو
هوش مصنوعی: گفت ای فرزند یمین، غم و اندوه خود را بر من آشکار نکن، زیرا این دردها هم به من میرسند و هم به تو.