شمارهٔ ٣۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ستایش و تمجید از دولت و حکومت حاکمی می‌پردازد که در زمان جوانی خود، دارای حزم و عزم بوده است. او بیان می‌کند که عدالت حاکم مانند شمشیری بر ظلم‌هاست و آگاهی و رأی روشن او از دنیای فلکی و حجاب‌ها فراتر است. شاعر اشاره می‌کند که با عنایت این حاکم، بافت زندگی در این سرای خراب بهبود قابل توجهی می‌یابد. در انتها، شاعر نسبت به فرصت‌ها تأکید می‌کند و از حاکم درخواست می‌کند که در زمانه‌ای که به معجزه نیاز است، عنایت خود را متوجه سازد و یادآوری می‌کند که نوشدارو پس از مرگ سهراب سودی نخواهد داشت.
ای خدیوی که عهد دولت توهست چون در زمان عمر شباب
هوش مصنوعی: کسی که برای تو و در زمان جوانیات زندگی کرده و از نعمات دولت تو بهرهمند است.
در زمین حزم تو سرشته درنگدر فلک عزم تو نهاده شتاب
هوش مصنوعی: در زمین، تدبیر و احتیاط تو به خوبی نمایان است و در آسمان، اراده و تصمیم تو با سرعت در حال حرکت است.
روز ظالم ز تیغ معدلتتچون شب دیو شد ز تیر شهاب
هوش مصنوعی: روز ظالم را با تیغ عدالتت مانند شب می‌کند که دیو، به خاطر تیر شهاب، به وحشت افتاده است.
هست آگاه رأی انور توز آنچه دارد فلک ورای حجاب
هوش مصنوعی: دانش و شناخت تو از آنچه در آسمان و عالم وجود است، بسیار فراتر از آن است که دیگران میدانند و درک میکنند.
شد به معماری عنایت توبیت معمور این سرای خراب
هوش مصنوعی: به خاطر الطاف تو، این خانه که ویرانه بود، اکنون به مکانی پر رونق و آباد تبدیل شده است.
حال ابن یمین چو میدانینتوان داد زحمت اطناب
هوش مصنوعی: حال ابن یمین را نمیتوان به آسانی توضیح داد و نیازی به طولانیکردن بیان آن نیست.
لیک فرصت ز دست نادادننبود دور از طریق صواب
هوش مصنوعی: اما از دست دادن فرصت‌ها دور از راه درست و صحیح است.
گر عنایت کنی هم اکنون کنکه فتد در زمانه امر عجاب
هوش مصنوعی: اگر لطفی کنی، اکنون این کار را انجام ده که در دنیا اتفاقات شگفتانگیزی رخ دهد.
نوشدارو چه سود خواهد داشتچون شد از ملک زندگی سهراب
هوش مصنوعی: نوشدارو زمانی فایده دارد که فرد بیمار هنوز در قید حیات باشد. حالا که سهراب از دنیا رفته، دیگر هیچ دارویی نمیتواند به او کمک کند.