شمارهٔ ١٠١
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی درباره افرادی که در شعر غزل مهارت ندارند، صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که این افراد تنها ظاهر زیبا دارند و هنر واقعی را نمی‌شناسند. همچنین به این نکته اشاره دارد که دنیا مانند دریا است و ویژگی‌های ارزشمند درست در زیر بی‌ارزش‌ترین‌ها پنهان‌اند. او به اهمیت تربیت و دانش اهل سخن اشاره کرده و می‌گوید که اوصاف نیک بزرگان را نمی‌توان به سادگی بیان کرد، چراکه آن‌ها از تربیت و دانش بالایی برخوردارند.
جمعی که رباعی ز غزل باز ندانندگفتار چنانهاست که شایسته و زیباست
هوش مصنوعی: افرادی که نمیتوانند از شعر غزل به خوبی بهرهبرداری کنند، به گفتار و رفتارشان میگویند که باید شایسته و زیبا باشد.
اینست هنرشان که بیان کردم و آنگاهاسباب معاش همه از شعر مهیاست
هوش مصنوعی: اینها هنرشان را به نمایش گذاشتند و پس از آن، تمام وسایل زندگی و معیشتشان از شعر تأمین شده است.
وانکو بهنر همچو صدف زیور دل بستخاموش چو ماهی ز چنان شاعر گویاست
هوش مصنوعی: بهتر است که مانند صدف، زیوری برای دل خود بسازیم و همچون ماهی در سکوت بمانیم، زیرا شاعر از این حالتی که داریم سخن می‌گوید.
از ملک فصاحت بکناری شدن اولیستاکنون ز میان فرق بیکبار چو برخاست
هوش مصنوعی: از دنیای فصاحت و بلاغت کنار رفتن، اکنون بهتر است که از میان سرها به یکباره بلند شوی.
نزدیک بزرگان جهان گر هنری نیستآری چه توان کرد جهان صورت دریاست
هوش مصنوعی: اگر در نزد بزرگان دنیا هنری نداشته باشی، چه میتوان کردی؟ زیرا جهان همچون دریایی از تصاویر و جلوههاست.
گوهر که نفیس است ز خاشاک بزیرستخاشاک خسیس از گهرش مرتبه بالاست
هوش مصنوعی: گوهر قیمتی و با ارزش بر روی زمین قرار دارد، در حالی که خاشاک و علفهای خشک در پایین قرار دارند. برخلاف خاشاک که بیارزش و کم اهمیت است، جایگاه و ارزش گوهر بسیار بالاست و نشاندهنده اهمیت و زیبایی واقعی است.
اوصاف بزرگان بسخن راست نیایداز تربیت اهل سخن آنهمه والاست
هوش مصنوعی: ویژگی‌های بزرگمردان را نمی‌توان بهراحتی با حرف حق بیان کرد، چرا که تربیت و آموزشی که اهل سخن دیدهاند، آن‌ها را به مراحل بالاتری رسانده است.