شمارهٔ ١٣۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ضعف جسمی خود اشاره می‌کند اما از نیروی فکر و استعداد خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که با وجود ناتوانی جسمی، ذهنش چون آب و آتش پویا و خلاق است و می‌تواند به شکافتن مطالب عمیق بپردازد. همچنین شاعر از توانایی خود در سرودن مدایح و ستایش سخن می‌گوید و از آن می‌خواهد که او را تربیت کند تا از چرخش‌های کهن و نو سخن استفاده کند. در واقع، او آرزومند است که توانایی‌هایش بیشتر شکوفا شود.
صاحبا گر چه از ضعیفی تنمی نیارم ببندگیت شتافت
هوش مصنوعی: دوست عزیز، هر چند به خاطر ضعف جسمانی نمیتوانم به تو نزدیک شوم، اما به شوق بندگیات تلاش میکنم.
لیک طبع چو آب و آتش منمیتواند بفکر موی شکافت
هوش مصنوعی: طبع من مانند آب و آتش است و می‌تواند به راحتی موضوعات پیچیده را تحلیل کند و به جزئیات بپردازد.
رشته در بازوی هنرمندانذهن وقاد من تواند تافت
هوش مصنوعی: ذهن خلاق و پرانرژی هنرمندان می‌تواند به خوبی ایدهها و تخیلات را به رشتهای زیبا و منسجم تبدیل کند.
لایق کسوت مدایح تودیبه خسروی توانم بافت
هوش مصنوعی: من میتوانم با هنر خود، لباسی شایسته برای ستودن تو بدوزم که به زرق و برق شاهانه خواهد بود.
تربیت کن مرا که چرخ کهنکم چو من نو سخن تواند یافت
هوش مصنوعی: من را پرورش بده تا مانند چرخ کهن، قادر به گفتن و بیان کردن مسائل جدید باشم.