شمارهٔ ٢۶١
هوش مصنوعی: در این شعر فرد به دولت و مال اشاره می‌کند و تأکید دارد که انسان در نهایت به سرنوشت محتوم خود دچار می‌شود. او می‌گوید که نمی‌توان از دنیای مادی گریخت و در نهایت همه باید به زمین بازگردند. به عبارتی، هیچ چیزی از دنیا و قدرت‌های آن نمی‌تواند انسان را از هلاکت نجات دهد و در پایان همه ما از خاک خواهیم بود.
چند گوئی که دولت و دولتزینهوس تو هلاک خواهی شد
هوش مصنوعی: برخی اوقات به خودت این را میگویی که با وجود قدرت و موقعیتی که داری، در نهایت دچار نابودی خواهی شد.
من گرفتم که خود ز دولت و مالاز سمک بر سماک خواهی شد
هوش مصنوعی: من متوجه شدم که خودت از نعمتها و ثروتها به سمت معالی و بزرگی خواهی رسید.
نه از اینخاکدان آدمخوارعاقبت زیر خاک خواهی شد
هوش مصنوعی: در این دنیای پر از فساد و مشکلات، سرانجام به خاک میپویی و هیچ چیز از تو باقی نمیماند.