شمارهٔ ٢٨٨
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت نداشتن ارزش‌های مادی و ظاهری اشاره می‌کند. او می‌گوید که بار سنگین و مسئولیت‌های نامناسب به جان نزنیم و نباید به طلا و نقره دل ببندیم، زیرا اینها ارزش واقعی ندارند. طعام‌های لذیذ سلطانی نیز در نهایت نمی‌توانند تلخی زندگی را جبران کنند. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که آزادی و عاقلانه زندگی کردن مهم‌تر از بندگی و اسارت است. او بر اهمیت دوستی و همدلی تأکید کرده و می‌گوید که تلاش برای به دست آوردن ثروت همواره نتیجه مثبتی در پی ندارد و نیکی در کنار همدلی ارزشمندتر است. در نهایت، شاعر حسرت بر زندگی افرادی را می‌خورد که در دورانی بودند که دو صد خردمند در جهل غرق بودند.
دلا بار گران بر گردن جانمنه چندان که چندانی نیرزد
هوش مصنوعی: ای دل، بار سنگین را بر دوش خود حمل نکن، چراکه آنقدر ارزش ندارد که جانت را به خاطرش به زحمت بیندازی.
به سیم و زر مشو بسیار مایلکه آنها کندن کانی نیرزد
هوش مصنوعی: زیاده علاقهمند به پول و ثروت نباش، چرا که بهای واقعی چیزها بالاتر از این مواد است و ارزش آنها در برابر چیزهای باارزشتر کمتر میشود.
طعام چرب و شیرین سلاطینجواب تلخ دربانی نیرزد
هوش مصنوعی: خوراک لذیذ و خوش طعم پادشاهان ارزش پاسخ ناپسند دربان را ندارد.
به کنج بندگی آزاد بنشینکه ملک مصر زندانی نیرزد
هوش مصنوعی: به گوشهای از بندگی و خدمت آرام بگیر، زیرا که زندگی در کاخ و مقام مصر به اندازهی این آزادی و آرامش ارزش ندارد.
مرا خیزد ز بحر دل گهرهاکه هر یک زان کم از جانی نیرزد
هوش مصنوعی: از عمق دل من جواهرهایی سرچشمه میگیرد که هرکدام از آنها کمتر از جانم ارزش ندارند.
ولی با همت اصحاب دولتبه قیمت گوهری نانی نیرزد
هوش مصنوعی: اما تلاش و کوشش دوستان و همراهان دولت به اندازهای ارزش ندارد که حتی یک لقمه نان به قیمت یک گوهر باشد.
دریغ ابن یمین جائیکه آنجادو صد دانا بنادانی نیرزد
هوش مصنوعی: ابن یمین از اینکه در جایی باشد که دو صد انسان دانا به نااندیشی میارزد، افسوس می‌خورد.