شمارهٔ ٢٩۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به خدمت‌گزاری خود به شخصی به نام فتوح الله اشاره می‌کند و دعا می‌کند که سایه او همیشه بر سر داشته باشد. او از روی نیاز و برای جلب رحمت، دعایی برای او می‌کند و از خلوص و بندگی برای خدا صحبت می‌کند. این شعر نماد وفاداری و ارادت به یک بزرگ‌مرد است و بر بیشتر شدن رحمت و برکات تاکید دارد.
ز من بخدمت مخدوم من فتوح اللهکه باد سایه عالیش تا ابد ممدود
هوش مصنوعی: من به خاطر خدمت به آقا و مولایم، از خداوند متعال میطلبم که سایهی او برای همیشه بر ما باد.
که باشد آنکه ز روی نیاز عرض کندکه از طریق کرم گر بطالع مسعود
هوش مصنوعی: کیست که از روی نیاز به درگاه کرم عرض کند که اگر خوشبختیای در کار باشد، از سوی تو به من برسد؟
عنان عزم سوی مخلصان خود تابیشود ایاز تو از راه بندگی محمود
هوش مصنوعی: آرزو کن که ارادهات به سوی بندگان خالص خدا برگردد و تو نیز از مسیر خدمت به محمود منحرف نشوی.