شمارهٔ ٣٠۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از قدرت و عظمت شاه جهان طغایتمور سخن می‌گوید و او را به عنوان یک آسمان و سیارگان اطرافش توصیف می‌کند. شاعر با تمجید از زیبایی و شکوه بزم او، آن را بهشت و حوریان را به عنوان ساقی‌های او تشبیه می‌کند. در پایان، شاعر آرزو دارد که این شاه همچون خضر جاویدان باقی بماند و همیشه از شراب خوشگوار خود بهره‌مند باشد.
شهریار جهان طغایتمورشاه سیارگان غلام تو باد
هوش مصنوعی: سلطانی که بر جهان حکومت می‌کند و در عین حال از همه ستارگان بالاتر است، همیشه بنده و غلام تو خواهد بود.
جام گیتی نما که خورشید استدور او تا ابد بکام تو باد
هوش مصنوعی: این جا به تو نمایشی از جهان را نشان میدهد که مانند خورشید دور آن میچرخد و امیدوار است که همیشه به کام تو باشد.
هست بزم تو رشک خلد برینحور عین ساقی مدام تو باد
هوش مصنوعی: محفل تو به قدری زیباست که بهشت را به حسادت میاندازد و ای ساقی، همیشه بیوقفه مشروب میریزی.
تا بمانی خضر صفت جاویدآبحیوان شراب جام تو باد
هوش مصنوعی: هرگز فراموش نکن که بقا و جاودانگی تو در این جهان به فضیلتهای تو وابسته است و نوشیدن جام شراب معرفت و زیبایی باعث میشود که همچون خضر، همیشه جوان و سرزنده بمانی.