شمارهٔ ٣١١
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وضعیت‌های دشوار و پیچیده‌ای که در زندگی ممکن است برای انسان پیش آید، اشاره می‌کند. اگرچه انسان در پی آرزوها و خواسته‌های خود باشد، اما نتیجه کار ممکن است کاملاً متفاوت و ناامیدکننده باشد. آنچه که طالب آنیم، گاه به نتیجه‌ای نمی‌رسد یا حتی بدتر از آنچه که انتظار داریم، رقم می‌خورد. در نهایت، شاعر به شکرگزاری نسبت به وضع موجود اشاره می‌کند و می‌گوید باید از شرایط زندگی راضی بود، حتی اگر روزگار به‌نظر سخت و دشوار بیاید.
طالع من ببین که از پی آبگر روم سوی بحر بر گردد
هوش مصنوعی: ببین سرنوشت من به چه حال است که اگر بخواهم برای نوشیدن آب به دریا بروم، دوباره برمیگردم.
ور بدوزخ طلب کنم آتشآتش از یخ فسرده تر گردد
هوش مصنوعی: اگر از جهنم بخواهم، آتش آن از یخ سردتر میشود.
گر برم حاجتی بنزد کسیدر زمان گوشهاش کر گردد
هوش مصنوعی: اگر بخواهم از کسی خواستهای داشته باشم، در آن زمان انگار گوشهای او ناشنوا میشود.
ور ز راهی طلب کنم کف خاکخاک حالی بنرخ رز گردد
هوش مصنوعی: اگر از راهی که پیش رو دارم، به دنباله خاک بروم، در آن صورت، این خاک با بهار به زیبایی گل سرخ تبدیل خواهد شد.
گر بکوهی طلب کنم سنگیسنگ نایاب چون گهر گردد
هوش مصنوعی: اگر در کوه از چیزی درخواست کنم، سنگی نایاب پیدا میشود که مانند گوهر باارزش خواهد بود.
ور بنزد کسی سلام برمهر دو گوشش چو گوش خر گردد
هوش مصنوعی: اگر به کسی سلام کنم، گوشهایش مثل گوشهای خر شود.
اینچنین حالهاش پیش آیدهر که را روزگار بر گردد
هوش مصنوعی: هر کسی که روزگار به او پشت کند، چنین حال و روزی خواهد داشت.
بر همه حال شکر ابن یمینکه مبادا ازین بتر گردد
هوش مصنوعی: در هر شرایطی باید از ابن یمین سپاسگزار بود، زیرا نگران این هستیم که اوضاع بدتر نشود.