شمارهٔ ٣۴٩
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف دو همراه و یار خود می‌پردازد که همیشه با او هستند و نمی‌تواند از آنها جدا شود. این دو یار، تشبیه به دو نوزاد دارند که به لطف دایه پرورش یافته‌اند و هر کدام به طور جداگانه زندگی می‌کنند. شاعر از قدرت و تأثیر این دو یار بر زندگی خود سخن می‌گوید و به رابطه عمیق و ناگسستنی با آنها اشاره می‌کند. این دو یار در هر شرایطی در کنار او هستند و بر تمام جنبه‌های زندگی‌اش تأثیر می‌گذارند. شاعر همچنین به چالش‌ها و غم‌هایی که در زندگی پیش می‌آید، اشاره می‌کند و در انتها از خداوند درخواست رحمت می‌کند تا کاهلی و دشواری‌های ناشی از این دو یار را از او دور کند.
مرا دو یار جهاندیده و دو همزادندکه یکزمان نتوانم گزیر ازایشان کرد
هوش مصنوعی: من دو یار آگاه از دنیا و دو همزاد دارم که نمیتوانم در یک زمان از آنها فرار کنم.
دو طفل کز پی ایشان بلطف دایه صنعدو مهد ساخت ز جزع و بنازشان پرورد
هوش مصنوعی: دو کودک که به خاطر محبت دایه پرورش یافته‌اند، در مهدهایی بزرگ شدهاند که از روی ناز و نگرانی برای آنها ساخته شده است.
دو توأمند که هرگز بیکدگر نرسندبخانه کرده وطن هر یکی مجرد و فرد
هوش مصنوعی: دو چیز وجود دارند که هرگز نمیتوانند به هم برسند و برای خودشان یک سرزمین مستقل دارند. هر یک از آنها به تنهایی و به صورت جداگانه زندگی می‌کند.
دو نرگس اندتر و تازه وقت صحت نفسشوند گاه مرض هر دو چون شکوفه ورد
هوش مصنوعی: دو گل نرگس نزدیک هم و تازه هستند، زمانی که حالشان خوب است و نفس میکشند. اما در زمان بیماری، مثل شکوفههای گل، هر دو دچار مشکل میشوند.
دو خادم اند نه از روی قطع آلتشاناز آنجهت که نه خنثی و نه زن اندو نه مرد
هوش مصنوعی: دو نفر هستند که نه به خاطر ویژگیهای جنسیشان، بلکه به دلیل عدم تعلق به دستههای مرد یا زن، بهعنوان خادم شناخته میشوند.
باختیار ز من لحظه ئی جدا نشوندنه گاه شیون و سور و نه وقت صلح و نبرد
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که من نمیخواهم لحظهای از کسانی که برایم مهم هستند جدا شوم، چه در زمان شادی و جشن و چه در وقت جنگ و درگیری.
بهیچوجه ز من جامه ئی طلب نکندهوا اگر چه بود گرم یا که باشد سرد
هوش مصنوعی: هرگز از من انتظار نداشته باش که لباسی به تو دهم، خواه هوا گرم باشد یا سرد.
ز خانه پای برون نا نهاده می پویندبگرد جمله آفاق بی مشقت و درد
هوش مصنوعی: بدون اینکه از خانه خارج شویم، میتوانیم به جستجوی همه جا بپردازیم و همه چیز را بدون زحمت و رنج بیابیم.
هزار میل مساحت بلحظه ئی بروندنیاورند تعلل بهیچ حر و ببرد
هوش مصنوعی: هر هزار مِیل زمین را به سرعت طی می‌کنند و هیچ تأخیری در کارشان نیست و هیچ کس را معطل نمیکنند.
معرف ار نشوند این دو یار نشناسمسیاهرا ز کبود و کبود را از زرد
هوش مصنوعی: اگر این دو دوست خود را معرفی نکنند، من نخواهم توانست سیاه را از آبی و آبی را از زرد تشخیص دهم.
شود بسان شب تیره روز من روشناگر بدامن آن هر دو برنشیند گرد
هوش مصنوعی: اگر هر دو طرف، یعنی شوق و عشق، به دامن زندگی من بیفتند، روزم همچون شب تیره خواهد شد و روشنایی خواهد یافت.
گذشت مدت یک هفته تا همی بینمکه کند رو شده اند این دو پیک راهنورد
هوش مصنوعی: بعد از یک هفته گذشت، میبینم که این دو پیامرسان که در راه هستند، به کندی حرکت کردهاند.
اگر چه روشنئی آورند در کارمبسا غما که ازین تیرگی بباید خورد
هوش مصنوعی: هرچند برای من نور و روشنی به ارمغان میآورند، اما هنوز غمهای زیادی وجود دارد که باید با این تاریکیها کنار بیایم.
مگر بر ابن یمین رحمتی کند ایزدکه کاهلی برود زین دو پیک عالم گرد
هوش مصنوعی: مگر خداوند بر ابن یمین رحمت کند، وگرنه تنبلی و سستی او باعث خواهد شد که او از دو جهان جدا شود.