شمارهٔ ۴۶١
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع قضا و قدر و تأثیر آن بر زندگی انسان‌ها می‌پردازد. اگر ستاره‌گان به خواسته‌های ابن یمین جواب مثبت دهند، او خوشحال خواهد بود، اما اگر روزگار به حسودش شکست بزند، او نیازی به چیز دیگری نخواهد داشت. شاعر بیان می‌کند که ابن یمین از اندوه و حسادت دور است، و اگر سرنوشت برای او تاج یا پندی فراهم کند، این تغییرات بر روی هدهد یا باز تأثیری نخواهد داشت، زیرا هدهد از عزت خود نمی‌کاهد و باز نیز از مقامش پایین نمی‌آید. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که در زندگی، هرکسی نقش خاص خود را دارد و قضا و قدر، تعیین‌کننده‌ی سرنوشت‌هاست.
اگر کار ابن یمین را فلکبکام دل او نسازد بساز
هوش مصنوعی: اگر سرنوشت به خواسته‌های ابن یمین پاسخ ندهد، خودش باید تلاش کند و شرایط را برای خود بسازد.
و گر حاسدش را کند روزگارچنان کش نباشد بچیزی نیاز
هوش مصنوعی: اگر روزگار بر دشمنش چنان بیفکند، دیگر به هیچ چیزی نیاز نخواهد داشت.
چو او را ازین بر دل اندوه نیستحسودش بدین نیز گو هم مناز
هوش مصنوعی: اگر او از این موضوع غمگین نیست، حسودش را هم از این بابت مگو که با او درگیر نشو.
اگر تاج اگر بند سازد فلکز بهر سر هدهد و پای باز
هوش مصنوعی: اگر آسمان بخواهد برای سر هدهد و پای باز تاج و زنجیری بسازد، نشان از موقعیت ویژه و اهمیت آنهاست.
نه هدهد ز خواری از آن وا رهدنه ماند ز عزت ازین باز باز
هوش مصنوعی: نه هدهد به خاطر ذلت خود پرواز می‌کند و نه عقاب به خاطر عظمتش در جا میماند.