شمارهٔ ۵٨٠
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که هرگز اقدام به بدی نخواهد کرد، حتی اگر هزاران بدی از دیگران به او برسد. او به پروردگارش پناه می‌برد و فقط دعا می‌کند تا از بدی‌ها در امان باشد. او تأکید دارد که نمی‌خواهد به جای بدی، بدی دیگری را بیافریند و خداوند را گواه تصمیمات و نیات خود قرار داده است. در نهایت، هدف او تنها دعا و درخواست امن ماندن از بدی‌هاست.
بجای هیچکس اندر زمانه بد نکنماگر هزار بد آید ازو فرا پیشم
هوش مصنوعی: هرگز نباید به کسی که در دنیا بدی کرده، من هم بدی کنم، حتی اگر هزار بدی از او به من برسد.
روم بحضرت داد ار خود نیاز برمبجز دعا نرود هیچ تیر از کیشم
هوش مصنوعی: اگر بخواهم به درگاه تو بروم و مدد بخواهم، جز دعا نمیتوانم چیزی برای خودم چشمداشت داشته باشم.
دعا کنم که مرا از بدیش ایمن دارنه آن کنم که بجای بدی بد اندیشم
هوش مصنوعی: از خدا درخواست میکنم که مرا از بدی‌ها محافظت کند، نه اینکه به جای فکر کردن به بدی، خودم به بدی فکر کنم.
خدای هست گواه من اندرین حالتغرض دعای ویم نیست داعی خویشم
هوش مصنوعی: خداوند در این وضعیت شاهد من است و هدف من از دعا خواستن نیست، بلکه من خودم تنها به سمت او میطلبم.