شمارهٔ ٧۴٢
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های ظاهری و باطنی انسان می‌پردازد و بر نقش و اثر هنری که هر فرد بر خود می‌زند، تأکید دارد. شاعر از قصه‌های مدرسه و آموختن علم و دانش یاد می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه انسان با دانش و هنر خود، به مخلوقی زیبا و ارزشمند تبدیل می‌شود. همچنین به مسائلی مانند لذت جویی از نعمت‌ها و استفاده از زیبایی‌ها اشاره می‌کند، مثل اشاره به عسل و تنقلات خوشمزه. در پایان، به زینت‌ها و زیورآلاتی که از گوهرها ساخته شده‌اند، پرداخته می‌شود که نشان‌دهنده‌ی ارزش و زیبایی فرد است.
ای تو هر نقش که با خویش مصور کردهنقشبند قدرش صورت دیگر کرده
هوش مصنوعی: تو ای کسی که هر تصویری را با خودت نقش زدهای، هنرمندانی که قدر و ارزش تو را میشناسند، آن تصویر را به گونهای دیگر شکل دادهاند.
دی تو در مدرسه آز بر استاد املدرسها خوانده و دانسته و از بر کرده
هوش مصنوعی: تو در مدرسه ی آزمایش، درسها را از استاد آموختهای، به خوبی یاد گرفتهای و به خاطر سپردهای.
مگسی کرده قی آنرا تو لقب کرده عسلوز تنعم خورشی زان خوش و در خور کرده
هوش مصنوعی: مگس به زحمت و تلاش خود، آن چیزی را که شیرین است به عنوان عسل معرفی کرده است. او از نعمت و لذتی که به دست آورده، خوشحال است و از آن استفاده می‌کند.
کفن کرم قز آورده و پوشیده بنازنام آن برد یمن دیبه ششتر کرده
هوش مصنوعی: کرم قز (که معمولاً به عنوان مادهای برای تولید ابریشم استفاده می‌شود) در اینجا به معنای فرشی زیبا و با ارزش از جنس ابریشم است که به رنگ سفید آمده و با دقت و مهارت پوشیده شده است. در این متن، به زیبایی و ارزش آن اشاره شده است که باید آن را با افتخار معرفی کرد، به نوعی بین ویژگیهای آن و نام یمن، که معروف به پارچههای نازک و باکیفیت است، ارتباط برقرار می‌کند. همچنین، به این نکته پرداخته می‌شود که این پارچه بسیار زیبا و شیک است، نمادی از ظرافت و دقت در بافت آن.
عقدهای صدف آویخته از گردن و گوشزان گهر ساخته و مایه زیور کرده
هوش مصنوعی: گردن و گوش را با زنجیرهای صدفی زینت دادهاند که از این جواهرات ساخته شده‌اند.