شمارهٔ ٨۵٨
هوش مصنوعی: شاعر آرزو دارد که ای کاش در روز آخر زندگیاش از درد و رنجی که متحمل شده، به او بدی نمیکردند. او از محنتهای زندگی، از تنهایی و غربت و دوری از دوستانش گلایه دارد.
کاشکی با اینهمه محنت که من دارم ز غمروز آخر خود نکردی با من این بد گوهری
هوش مصنوعی: کاش با این همه رنج و سختی که من میکشم، در روز آخر عمرم اینقدر بدبین و بیوفا با من نرفتی.
محنت دوران و رنجوری و درد بیکسیفرقت احباب و تنهائی و غربت بر سری
هوش مصنوعی: زندگی پر از سختیها و رنجهاست، احساس تنهایی و دوری از دوستان، و غربت، همه بر دوش من سنگینی میکند.