شمارهٔ ٨٧٢
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تضاد میان ثروت و فقر می‌پردازد. او ترجیح می‌دهد که در شرایط سخت زندگی کند، تا اینکه به خاطر پول و ثروت در خواری و مذلت زندگی کند. او احساس می‌کند که مرگ در آب خنک از زندگی در فقر و ذلت بهتر است. به عبارتی، او ارزش عزت نفس را بالاتر از جمع کردن ثروت می‌داند و در این اشاره دارد که حتی پرنده‌ای بزرگ‌تر از او بهتر است گرسنه بماند تا اینکه به زندگی پست و ذلت‌بار عادت کند.
من و نفس نفیس و فقر و فاقهنمیخواهم غنی گشتن بخواری
هوش مصنوعی: من نمیخواهم با فقر و نیازمندی درگیر شوم، و دوست دارم غنی و آزاد باشم، نه در بند دشواریها.
بود جان دادنم در آب خوشتراز آن کز غوک خواهم جست یاری
هوش مصنوعی: زندگیام در آب برایم دلچسبتر است تا اینکه بخواهم از قورباغهای کمک بگیرم.
بمیرد گرسنه شهباز از آن بهکه جغد او را کند سیر از شکاری
هوش مصنوعی: بهتر است که شهباز (پرنده‌ای قوی و تیزپرواز) از گرسنگی بمیرد تا اینکه جغدی، که نماد پرنده‌ای کند و ضعیف است، او را سیر کند. این بیانگر این است که مرگ با عزت و شرف از زندگی در شرایط خفت و ذلت بهتر است.