شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به احوالات رند مست و خراب اشاره می‌کند که بر زمین افتاده و از شدت غم و آتش دلش، اشک می‌ریزد. همچنین به زاهدانی اشاره می‌کند که ظاهراً خود را پایبند به دیانت نشان می‌دهند، اما در درونشان نوعی اضطراب و آشفتگی مشابه حباب دارند که به راحتی ناپدید می‌شوند.
بر خاک فتاده رند کی مست و خرابخونابه فشان ز آتش غم همچو کباب
هوش مصنوعی: کسی که در حال و هوای خراب و مستی به سر میبرد، بر زمین افتاده و غم و اندوهش به مانند آتش، او را میسوزاند و دچار درد و رنج کرده است. او مانند گوشتی کبابی شده که در آتش قرار گرفته است.
کم نیست ز زاهدی که دارد بادیدر سر چو حباب ار چه رود بر سر آب
هوش مصنوعی: بسیاری از زاهدان هستند که مانند حبابی در سرشان باد وجود دارد، هرچند که بر روی آب شناورند و به نظر متین میآیند.