شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به یاد روزی میافتد که معشوق با ناز و نوازش به او توجه میکرد. او همچنین اشاره میکند که بسیاری از شبها به این فکر کرده که آیا در شبهای آینده دوباره آن لحظه را در خواب میبیند یا نه.
جان برخی آنروز که آن در خوشاببا بنده بصد ناز همی کرد عتاب
هوش مصنوعی: روزی که برخی از جانها در آن در خوشاب با من به ناز و لطافت رفتار میکردند، حالتی از لجبازی و ناراحتی را تجربه میکردند.
بس شب که در این هوس بروز آوردمکانروز مگر شبی ببینم در خواب
هوش مصنوعی: بارها در آرزوی آن شب بودم که شاید یک شب در خواب ببینمش.