شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: این شعر برتری و عظمت شاعر را به تصویر میکشد. او میگوید که در بندهبودگی و تبعیت آسمان و دیوان و پریان، همه به او وابستهاند. او از فخر به دنیا و مادیات پرهیز میکند، زیرا در عالم معنوی و قدس، همه چیز جزو دارایی اوست.
آنم که فلک بنده مطواع منستدیو از حشم و پری ز اتباع منست
هوش مصنوعی: من کسی هستم که آسمان به من تابع است، دیوان و پریان هم از پیروان من هستند.
من فخر بدینعالم خاکی نکنمچون عالم قدس جمله اقطاع منست
هوش مصنوعی: من به داشتن افتخار در این جهان مادی نیازی ندارم، زیرا که تمامی عالم ملکوت و معنوی، بخشی از وجود من است.