شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساس جدایی و غم ناشی از دوری از معشوق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که قلبش هرگز نمی‌تواند صبور شود و از غم معشوق اکراه کند. حتی اگر بارها تلاش کند تا زلف خود را به دست فراموشی بسپارد، باز هم نمی‌تواند از چهره محبوب خود دور شود و همواره در دلش یاد او باقی خواهد ماند.
بی‌روی تو دل صبور گردد هیهاتیا از غم تو نفور گردد هیهات
هوش مصنوعی: شکست نمیخورم از عشق تو و قلبم هرگز نسبت به تو بیاحساس نخواهد شد.
چون زلف خودار سرش ببری صد باریکدم ز رخ تو دور گردد هیهات
هوش مصنوعی: اگر موهای خود را از چهرهات کنار بزنی، بارها و بارها چهرهات از من دور خواهد شد. هرگز!