تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۹۷

بر عارض آن بت که توان تن ازوستخالیست که بدحالی مرد و زن ازوست
گوئی که مگر سیاهی چشم منستز آنروی که روشنی چشم من ازوست