شمارهٔ ۱۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت محبوبش صحبت می‌کند. او می‌گوید که تا زمانی که چشمانش به زیبایی محبوبش افتد، خوابش می‌برد و دلش همیشه در اندیشه وجود اوست. همچنین اشاره می‌کند که اگر محبت او به او برسد، دلی که در آتش عشق می‌سوزد، نجات می‌یابد. این از longing (دلتنگی) و امید به دیدار و محبت محبوب نشان دارد.
تا دیده من دید زهر خوبترتبیخوابم از اندیشه روی چو خورت
هوش مصنوعی: چشمانم زیبایی تو را دیده و به خاطر آن خوابم نمیبرد؛ زیرا همیشه به چهرهی زیبایت فکر میکنم.
اقبال بر آتش دلم آب زندگر باد قبول آید از خاک درت
هوش مصنوعی: اگر باد رحمت از درگاه تو وزید، در آن صورت اقبال به دل آتشینیام آب خواهد داد و خاموش خواهد شد.