شمارهٔ ۱۱۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی معشوقش اشاره می‌کند و به جذابیت و دلربایی او پرداخته است. او به زیبایی چهره معشوق که شبیه به آبله است، توجه می‌کند و از حس شگفت‌انگیز عشق و شیدایی خود می‌گوید. شاعر احساس می‌کند که مانند بلبل شوریده‌ای است که با نشاط و عشق، بر گل‌ها می‌نشاند. این ابیات نشان‌دهنده احساس عمیق و عشق آزادی است که شاعر نسبت به معشوق خود دارد.
تا آبله رخ بر رخ دلدار ز دستبر حسن هزار مهر پرگار ز دست
هوش مصنوعی: تا وقتی که زخمهای عشق بر چهره محبوب دیده میشود، زیبایی او مانند هزاران دایرهٔ دوستداشتنی در نظر میآید.
گوئی که مگر بلبل شیدا بصبوحبر گل ز سر نشاط منقار ز دست
هوش مصنوعی: گویی همچون بلبل عاشق که در صبح بر گل‌ها نشسته، سر از شوق و خوشحالی نوک خود را به دست میزند.