شمارهٔ ۱۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس عشق و جدایی اشاره می‌کند. دل او به دنبال وصال محبوب است و جانش نیز برای جدایی از مکانش بی‌تابی می‌کند. همچنین، زندگی با غم و ناراحتی، شبیه به آتش در نافه تاتار، در وجودش شعله‌ور شده است و خط تاتار نیز به خاطر عشق، بر لب محبوب نشسته است.
دل شد ز پی وصل دلارام ز دستجان نیز بران عزیمت از جای بجست
هوش مصنوعی: دل به دنبال وصل محبوبش به تنگی آمده و از این رو جانش نیز از جایش به شتاب افتاده است.
در نافه تاتار زدند آتش غمتاتار خطش پشت لب یار نشست
هوش مصنوعی: در دل تاریکی غم، شعلهای به پا شده و اثر آن بر لبهای محبوب فرود آمده است.