شمارهٔ ۱۷۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند و او را به یوسف تشبیه می‌کند. شاعر ابراز می‌کند که هرچند تنهاست، اما نظرات و احساساتی نسبت به معشوق دارد. همچنین او به عمق عشق و محبتش اشاره می‌کند و می‌گوید که هزاران جان در زیبایی‌های معشوقش زندانی است.
جانا لب میگون تو روح ما نیستدارم نظری با تو ولی تنها نیست
هوش مصنوعی: عزیزم، لبهای شیرین تو روح و روان ماست. من نظری به تو دارم، اما احساس تنهایی نمیکنم.
تو یوسف حسنی و چهی در زنختدیدم که هزار جان در او زندانیست
هوش مصنوعی: تو زیبایی و در گردنت نشانی از درد و محبت دیدهام که هزاران جان در عشق تو گرفتارند.