شمارهٔ ۱۹۵
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و دلبستگی به محبوبان اشاره دارد. شاعر می‌گوید دل نمی‌تواند به زلف‌های زیبای معشوقان دل ببندد و از درد فراق آنها فرار کند. او به دل می‌گوید که از عشق به بتان زیبا نمی‌تواند رهایی پیدا کند، زیرا این عشق همچون دامی است که همیشه گیر می‌افتد.
دل در سر زلفین بتان نتوان بستوز دست فراقشان به جان نتوان جست
هوش مصنوعی: دل را نمیتوان در زلف‌های زیبای معشوق گم کرد و از دست جدایی آنها، به جان آرامش نیافت.
چندین متپ ای دل که سر زلف بتاندامیست که تا ابد از ان نتوان رست
هوش مصنوعی: ای دل، چرا اینقدر بیتابی میکنی؟ زیرا موهای زیبا و فریبنده عاشقان، دام و تلهای است که هرگز نمیتوانی از آن رها شوی.