تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۰۵

خطی که ز روی آن سمنبر برخاستگفتی که ز گل بنفشه تر برخاست
چشمم چو بر اوفتاد از غایت لطفگفتم که ز آب موج عنبر برخاست