شمارهٔ ۲۱۱
هوش مصنوعی: این اشعار به زیبایی و تأثیر کلام شخصی اشاره دارد که سخنان او روح را غنی و پر ارزش می‌کند. او مانند گوهر زینتی است که روح را تزئین می‌کند. در حالی که روح بی‌صداست، وجود او به روح زندگی و انرژی می‌بخشد و موجب می‌شود که آن روح هر دو سایه و همسایه هم باشد.
ای شکر گفتار تو سرمایه روحوی لعل گهر بار تو پیرایه روح
هوش مصنوعی: ای گفتار تو همچون شکر است که روح انسان را nourishes می‌کند و مانند لعل و گوهر، زیبایی و ارزش روح را افزایش میدهد.
بیسایه بود روح ولیکن رخ توهم سایه روح امد و همسایه روح
هوش مصنوعی: روح من بیسایه بود، اما چهره تو مانند سایهای از روح من آمد و به نوعی همسایه روح من شد.