شمارهٔ ۲۱۵
هوش مصنوعی: این بیت نشان می‌دهد که زندگی با چرخ زمان و سرنوشت چه بیفایده و سراسیمه به نظر می‌رسد، زیرا هر فردی باید سهم خود را از روزی و رزق خویش بگیرد. پروانه نیز با اشاره به خوان دنیا می‌گوید که باید مانند تیغی ز sharpو بروز خود را در این سفر تجربه کند. به طور کلی، این اشعار به تضاد و چالش‌های زندگی اشاره دارند و این‌که هر شخص چطور باید با آن‌ها روبه‌رو شود.
این چرخ سراسیمه بیفایده گردچون قسمت ارزاق خلایق میکرد
هوش مصنوعی: این دنیا با همه عجلهاش، در نهایت بیفایده است، چون زندگی و روزی مردم را از پیش تعیین کرده است.
پروانه چنین داد که بر خوان جهانچون تیغ ز پهلوی خودم باید خورد
هوش مصنوعی: پروانه به من آموخت که در این زندگی باید با سختیها و چالشها روبرو شوم، مانند این‌که باید تیغ را از پهلوی خودم برندارم و با آن زندگی کنم.