شمارهٔ ۲۲۲
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و وابستگی عاطفی اشاره دارد. شاعر میگوید که دلش پر از محبت معشوق است و مانند شمع میسوزد و میدرخشد. او معشوق را جان خود میداند و برای همیشه به او وابسته خواهد بود، به گونهای که حتی فکر جدایی از او نیز برایش دشوار است.
آن دل که بر او مهر تو تابان باشدمیسوزد و شمعوار خندان باشد
هوش مصنوعی: دلی که عشق تو در آن درخشان است، همچون شمعی میسوزد و در عین حال لبخند میزند.
تو جان منی و تا ابد خواهد بوداز تو نبرم تا ببرم جان باشد
هوش مصنوعی: تو تمام زندگی من هستی و همیشه اینطور خواهی بود. نمیتوانم از تو جدا شوم، چون جدا شدن از تو برایم به معنای از دست دادن زندگیام است.