شمارهٔ ۲۵۹
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به فردی اشاره می‌کند که از عاشقان است و ویژگی‌های خاصی دارد. او دارای دل افسرده و جانی پر از شوق است. این شخص نه لب و نه دهان مشخصی دارد، اما با وجود این، از زیبایی‌هایی مثل مشک و طلا و نقره بهره‌مند است که نماد زبانی خاص و زیباست. به طور کلی، شاعر به عواطف و حالات چنین فردی می‌پردازد.
انکس که ز عاشقان نشانی داردافسرده دلی و گرم جانی دارد
هوش مصنوعی: کسی که نشانهای از عشق در دل دارد، همواره دلش غمگین و جانش پر از نشاط و زندگی است.
او را نه لبی و نه دهانی پیداستوز مشک و زر و سیم زبانی دارد
هوش مصنوعی: او نه لب و دهانی دارد که نمایان باشد، اما زبانی دارد که از عطر مشک و جواهرات طلا و نقره بهتر است.