شمارهٔ ۲۶۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تصویر کشیدن غروب خورشید و دلتنگی آن اشاره می‌کند. وقتی خورشید به زیبایی معشوق نظر می‌کند، حجاب بر روی خود می‌افکند و پرده‌نشین می‌شود. سپس با دیدن رنگ‌های شفق که به سر می‌برد، از غم معشوق اشک‌هایش مانند خون از چشمانش می‌ریزد.
خورشید نماز شام چون روی تو دیدکرد از تو حجاب و روی در پرده کشید
هوش مصنوعی: وقتی خورشید به چهره تو نگاه کرد، برای احترام به تو حجاب بر چهرهاش انداخت و غروب کرد.
او را چو برانگونه شفق دید که رفتاز چشم شفق در غم او خون بچکید
هوش مصنوعی: وقتی او را در حالتی مانند شفق دید که از چشمانش اشک ریخت، در دلش غم زیادی احساس کرد و به خاطر او اشکها مانند خون از چشمانش سرازیر شد.