شمارهٔ ۲۷۴
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس عمیق دلتنگی و جدایی از معشوق است. شاعر می‌گوید که در غیاب معشوق هیچ نشانه‌ای از او در دلش باقی نمانده و با نزدیکی او دیگر نمی‌تواند به آن نشانه‌ها نگاه کند. او از غم جدایی به جایی رسیده که اشک‌هایش نیز دیگر عینیتی ندارند و نمی‌توانند به خوبی بیانگر درد او باشند.
در هجر تو از من اثر وعین نماندکی وصل تو بینم چو مرا عین نماند
هوش مصنوعی: در غیبت تو هیچ نشانه‌ای از من باقی نمانده است، چگونه میتوانم وصل تو را ببینم وقتی که خودم را هم نمیبینم؟
زین بیش ببود عین ما را دمعیاکنون ز غم تو دمع را عین نماند
هوش مصنوعی: از این به بعد، حال ما دیگر از حزن تو گریهای نخواهد داشت، زیرا اشکهایمان اینک تمام شده است.