شمارهٔ ۲۷۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به احساساتی عمیق و عاشقانه اشاره می‌کند. او از رفتن محبوبش سخن می‌گوید و در حالی که او به سوی دیگری می‌رود، شاعر از ناراحتی و اشتیاقش به گریه می‌افتد. او این وضعیت را با باران و ابر مقایسه می‌کند و می‌گوید حالتی ایجاد می‌شود که محبوبش نقاب خود را کنار می‌زند و حقیقتش نمایان می‌شود. این احساسات غم و محبت به خوبی در شعر منعکس شده است.
در حال که جانان برم آید برودو اندر پی آن رخ نماید برود
هوش مصنوعی: در حالی که محبوبم می‌رود، او در پی آن است که چهرهاش را به نمایش بگذارد و برود.
زان گریه کنم چو ابر کانماه چو برقحالی که نقاب وا گشاید برود
هوش مصنوعی: از آنهمه گریه میکنم چون ابر، زیرا که ماهی در حال ظهور دارد و مثل برق، وقتی پردهها کنار برود، همه چیز روشن می‌شود.