تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۲۷۶

دلبر شب دوش چون ز رخ پرده گشودمه کرد طلوع و نور بر نور فزود
ماهش برهی نمود تا حاضر بودچون ماه برفت او برهی ماه نمود