شمارهٔ ۲۸۹
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که هر کسی که در زندگی فقط به دنبال خوشی است، باید هرگز در جایی بدون آسایش و راحتی نماند. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که نمی‌توان به چیزی بهتر از دیدگان اعتماد کرد و هر فردی جهان را از طریق تجربیات انسانی میبیند.
هر کو بجهان بجز خوشی نگزیندباید که دمی بی صنمی ننشیند
هوش مصنوعی: هر کس که در زندگی جز به خوشی فکر نکند، باید در تمام مدت زندگیاش از تنهایی و بیبرنامهگی دوری کند.
دانم که ز دیده بهگزینتر نبوداو نیز جهان بمردمی میبیند
هوش مصنوعی: میدانم که هیچ چیز برتر از دیدن نیست، او نیز به دنیا از منظر انسانی نگاه می‌کند.