شمارهٔ ۲۹۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و صفای روح اشاره می‌کند و می‌گوید که جان انسان را نمی‌توان به راحتی مشاهده کرد. او به عمر اشاره می‌کند و می‌گوید که اگرچه عمر اجتناب‌ناپذیر است، اما نمی‌توان زندگی را جز در گذر آن مشاهده کرد. به‌عبارتی، زیبایی و ارزش زندگی در لحظاتی است که باید از آن‌ها گذر کرد.
رویت که در او دیده صفای جان دیدجانست از انش نتوان آسان دید
هوش مصنوعی: وجود تو چنان درخشان و زیباست که روح و جان را به تماشا میکشاند، ولی فهمیدن عمق زیباییات برای هر کسی آسان نیست.
حقا که چو عمر ناکزیرست ولیکچون عمر بجز بر گذرش نتوان دید
هوش مصنوعی: واقعاً عمر ناگزیر و حتمی است، اما نمی‌توان جز بر فراز گذر آن، چیزی دیگر را مشاهده کرد.