شمارهٔ ۴۲۲
هوش مصنوعی: این بیت شعر درباره زیباییها و نزهتهای یک منطقه صحبت میکند، اما شاعر اشاره دارد که او به راحتی نمیتواند از این زیباییها لذت ببرد. او احساس میکند که در این محیط، طبع لطیف او به نوعی محصور شده و مانند آبی که در حوض میماند، محدود شده است.
اینخطه اگر چه هست با نزهت و روضدر وی نه باختیار خود کردم خوض
هوش مصنوعی: این سرزمین، هرچند با باغ و گلزار زیباست، ولی من به اختیار خود در آن غوطهور نشدم.
گشتست در او طبیعت نازک منچون آب که بسیار بماند در حوض
هوش مصنوعی: در اوضاع و شرایطی که در آن هستم، روح حساس و لطیف من مانند آبی است که در استخر میماند و دچار تغییرات زیادی نمیشود.