شمارهٔ ۴۳۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره علاقه و اشتیاق شدید به عراق است. شاعر به کسی اشاره می‌کند که به خاطر عشق به عراق، از خراسان فاصله گرفته و حالا فقط صدای نای عراق را می‌شنود. این احساس نشان‌دهنده جذابیتی است که عراق برای او دارد و به نوعی ناامیدی از اینکه دیگران نمی‌توانند این احساس را درک کنند.
ای در سر تو فتاده سودای عراقبد بود که افتاد تو را رای عراق
هوش مصنوعی: ای کسی که آرزوی سفر به عراق در سر داری، چه خوب بود که این فکر به ذهن تو خطور نمیکرد.
تو تا ز خراسان شده ای بر دم توکس می نزند دم به جز از نای عراق
هوش مصنوعی: تو از زمانی که به خراسان رفتهای، کسی جز نای عراق نمیتواند برایت دم بزند. این نشاندهندهٔ دوری و تنهایی توست، چرا که هیچ کس به تو نزدیک نمیشود.