شمارهٔ ۵۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تجربه جنون و اشتیاق به شور و شوق زندگی سخن میگوید. او تصمیم گرفته که دیگر به امور عادی و زندگی فرسایشی نپردازد و اگرچه ممکن است در دل خود آتش تشنگی احساس کند، ترجیح میدهد که از عوام و زندگی ساده فاصله بگیرد.
زین پیش که سودای جنون داشت سرمبودی هوس مشغله و شور و شرم
هوش مصنوعی: قبل از آنکه دچار خیالات دیوانگی شوم، آرزوها و تمایلاتم مرا مشغول کرده بود و نگران شرف و آبرویم بودم.
با عامه از این پس آبحیوان نخورمگر ز آتش تشنگی بسوزد جگرم
هوش مصنوعی: از این پس دیگر با مردم عادی و فرودستان همنشینی نخواهم کرد، حتی اگر از شدت تشنگی بسوزم.