شمارهٔ ۵۳۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از گردش زمان و مشکلات زندگی شکایت می‌کند و احساس درد و غم خود را بیان می‌کند. او می‌پرسد که این وضعیت چقدر ادامه خواهد داشت و به ناپاکی و تربیت ناگزیر افراد اشاره می‌کند و از این روند ناامید است. شاعر به بی‌رحمی زمان و تأثیر آن بر دلش اشاره می‌کند و خواهان پایان این درد و رنج است.
ای گردش چرخ نیلگون تا کی ازینکردی جگرم ز غصه خون تا کی ازین
هوش مصنوعی: ای چرخ فلک آبی رنگ، تا کی میخواهی دل مرا پر از غم و اندوه کنی؟ تا کی باید رنج و درد را تحمل کنم؟
یک لحظه بکار کس نمی پردازیاز تربیت ناکس و دون تا کی ازین
هوش مصنوعی: همیشه به خاطر داشته باش که در یک لحظه هم نمیتوانی به دیگران بیتوجهی کنی و این عدم توجه به افراد نالایق و پست، تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟