شمارهٔ ۵۴۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به خداوند پناه میبرد و از او میخواهد که مشکلات و غمهایش را رفع کند. او از درد و رنجی که در زندگی دارد صحبت میکند و با اینکه به قضا و قدر رضایت دارد، از خدا میخواهد که مانند یک دارو در بهبود دردهایش کمک کند.
یا رب بچه موجب بمن بیسر و بنهر لحظه غمی نو دهد اینچرخ کهن
هوش مصنوعی: خدایا، کودک من بدون ریشه و تکیهگاه است و هر لحظه در این دنیا، غمی تازه به من میدهد.
دارم بقضا رضا ولی میگویمدردم چو تو داده ئی دوا نیز تو کن
هوش مصنوعی: من به آنچه تقدیر برایم نوشته راضیام، اما میگویم دردهایم را، چون تو خود درمان آنها را نیز در دست داری.