تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۵۵۸

گه آتش غم شعله زند در دل منگه آب دو دیده تر کند منزل من
ایچرخ فلک که باد خاکت بر سراز دور تو باد است همه حاصل من