تناجی
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۵۶۰

چون زلف بنفشه را صبا داد شکندم بی می لاله رنگ گلبوی مزن
خاصه بمضاحک اندر آمد بلبلوز خنده بماند غنچه را باز دهن