شمارهٔ ۹ - ایضاً
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف چیزی می‌پردازد که به اندازه ابروی محبوب زیبا و دل‌نشین است و قلب و معنای آن یکسان است. این چیز در عمق وجود انسان وجود دارد و هر آنچه در آن بگنجد، همان چیز است. در واقع، شاعر به جستجوی حقیقتی عمیق و ارزشمند در درون انسان اشاره می‌کند.
آن چیست که چون ابروی جانان باشدقلب وی و مستویش یکسان باشد
هوش مصنوعی: آن چه چیزی است که همچون ابروی معشوق، دل او را شکل میدهد و در آن، توازن و هماهنگی وجود دارد؟
در بحر ضمیر خویشتن شست اندازکانچیز که در شست فتد آن باشد
هوش مصنوعی: در عمق وجود خود، نگریسته و تأمل کن، زیرا هر آنچه که به دست آوردهای، تنها همان چیزی است که در ذات تو شکل گرفته و به آن رسیدهای.