شمارهٔ ٢۵ - ایضاً
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع نگه‌داری از اسرار اشاره دارد. شاعر می‌گوید که نمی‌توان اسرار را به هر کسی سپرد و بهترین جای برای نگه‌داری رازها، نزد افراد با کرامت و شخصیت است. او همچنین تصریح می‌کند که خودشان نیز رازی دارند که به خوبی محفوظ است، اما کلید آن گم شده و در بسته است، به این معنی که راز او هرگز فاش نخواهد شد.
لا تودع السر الا عندذی کرمو السر عند کرام الناس مکتوم
هوش مصنوعی: راز خود را تنها به کسی بسپار که جهانش بزرگ و با شخصیت باشد، چرا که راز در دستان انسانهای بزرگ و شریف پنهان میماند.
و السر عندی فی بیت له غلققد ضاع مفتاحه و الباب مختوم
هوش مصنوعی: راز من در خانهای است که درش قفل شده و کلید آن گم شده و در به مهر بسته است.