شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و سرسبزی بهار و به خصوص ماه اردیبهشت اشاره دارد. شاعر، طبیعت را بهشتی می‌بیند که زمین پر از گل و سبزه است و درختان همچون فرشتگان زینت یافته‌اند. او دعوت به دیدن باغ‌ها و فضای دلپذیر آن‌ها می‌کند و تأکید دارد که در این روزهای خوش، هیچ چیزی از زیبایی کم نیست. عاشقان و کنجکاوان در این محیط خوشایند شاداب و سرمستند و شاعر به لطف زیبایی‌های این فصل اشاره می‌کند که حتی اگر بهشت واقعی وجود نداشته باشد، همین لحظات زیبا در دنیای ما بهشتی هستند. در انتها، او بنفشه‌ها را به خطی زیبا تشبیه می‌کند که به عنوان مدح پادشاهی نوشته شده است.
بنام ایزد جهان همچون بهشتستکه خرم موسم اردیبهشتست
هوش مصنوعی: نام خداوندی که جهان را آفریده است، مانند بهشتی است که در فصل خرم اردیبهشت زیبایی و تازگی خود را نشان میدهد.
زمین از سبزه گوئی آسمانستدرخت از جامه پنداری فرشتست
هوش مصنوعی: زمین مانند سبزهای است که سخن میگوید و آسمان به مانند درختی است که پوششی الهی و فرشتهگون دارد.
بصحرا شو تماشا را سوی باغکه روز بوستان و وقت کشتست
هوش مصنوعی: به بیابان برو و زیباییها را تماشا کن، به سوی باغی که روز خوش بویی و زمان کاشتن است.
نه طوطی طرب را بال سستستنه طاوس چمن را پای زشتست
هوش مصنوعی: نه پرندهی خوشخوان، به خاطر نداشتن بال، نمیتواند شادابی را نشان دهد و نه طاووس به خاطر پای نامناسبش، نمیتواند زیبایی باغ را منتقل کند.
حریفان همچو نرگس مست خفتهکلاه از زر ولی بالین زخشتست
هوش مصنوعی: حریفان مانند گل نرگس در خواب غفلت به سر میبرند، اما در زیر سر آن‌ها درد و رنج هست که از آن آگاه نیستند.
فتاده مست عاشق در بر گلقبا آنجا کلاه اینجا بهشتست
هوش مصنوعی: عاشق مست در کنار گل نشسته و از دیدن زیبایی او خوشحال است. در اینجا، جلوهها و لذتهای زندگی چنان زیبا به نظر میرسند که انگار بهشت است.
بهشت ار نیست جای او مخور غمبنقد امروز باری در بهشتست
هوش مصنوعی: اگر بهشت هم جای او نیست، نگران نباش. چون امروز او در همین دنیا با ماست و از آن لذت ببریم.
بنفشه در چمن مانند خطیستکه بنده در مدیح شه نبشتست
هوش مصنوعی: بنفشه در چمن مثل خطی است که من درباره مدح و ستایش شاه نوشتهام.