شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان گفت‌وگویی جذاب و دلنشین می‌پردازد که بین او و محبوبش رخ داده است. شاعر از زیبایی‌های سخنان محبوبش صحبت می‌کند و به عمق معانی آن‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید گاهی اوقات دشمنی‌ها به زبان نمی‌آیند، اما در دل دوستی‌ها نقل می‌شوند. شاعر همچنین به دروغ‌هایی که از جانب دیگران شنیده، اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که هر آنچه محبوبش گفته، با حقیقت و از صمیم قلب بوده است. در انتها، او به شیرینی و جذابیت کلام محبوبش اشاره می‌کند که در دلش نشسته است و خاطر نشان می‌کند که حتی اگر محبوب سخنانی غیر ایمانی بگوید، زیبایی و شیرینی آن کلمات همچنان برجسته خواهد بود.
یک بار که لعل او سخن گفتبنگر که چه نغز و دلشکن گفت
هوش مصنوعی: یک بار که لبان او صحبت کردند، توجه کن که چه سخنان زیبا و تاثیرگذاری گفتند.
هر سرد که دشمنی نگویدامروز بدوستی بمن گفت
هوش مصنوعی: هر کس که امروز به تو بگوید دشمن است، در واقع او هم در دل خودش دوستی را به تو نشان میدهد.
صد بار دروغ کرد وعدهوانگاه مرا دروغ زن گفت
هوش مصنوعی: بارها وعده دروغین داد و سپس به من گفت که دروغگو هستم.
من این نه ازو شنیده ام کاینآن نرگس مست تیغ زن گفت
هوش مصنوعی: من این را نه از او شنیدهام که این نرگس زیبا و شیفته، سخن از تیغ زدن به زبان آورده است.
نی نی که هر آنچه گفت با منحقا که بجای خویشتن گفت
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که کسی تمام حرفهایی که میزند، در واقع به جای خودش نمیزند و به نوعی از نظرات و احساسات واقعی خود فاصله دارد.
گر خود همه کفر گفت دلبرآخر نه بدان لب و دهن گفت؟
هوش مصنوعی: اگرچه محبوب من میتواند هر خلافی را بگوید، اما آخرین کلام او به زیبایی لب و دهانش مربوط است.
گشتست فراخ تنگ شکرتا شکر تنگ او سخن گفت
هوش مصنوعی: شکر به خاطر تنگیاش، وسیع شده و در نتیجه، او به گفتگو پرداخته است.