تناجی
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۷

دل وصالت بشکیبائی یافتروز وصل از شب تنهائی یافت
وه که چشمت چو بلا عشوه گریستخاصه جائی که تماشائی یافت