شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و علاقه عمیق شاعر به محبوبش می‌پردازد. شاعر از ویژگی‌های محبوب صحبت می‌کند که مانند نقره‌ای زیبا و دلربا است. او از درد جدایی و غم‌هایی که به خاطر محبوبش حس می‌کند، سخن می‌گوید و از تعلق خاطر دیرینه‌اش به او یاد می‌کند. در نهایت، شاعر نشان می‌دهد که با وجود مشکلات و خطراتی که برای عشقش وجود دارد، همچنان به او وفادار و شجاع است. عشق و حرمت به محبوب در این شعر به خوبی نمایان است.
یاری که بری چو سیم داردکوچک دهنی چو میم دارد
هوش مصنوعی: دوستی که مانند نقره باارزش است، در عین حال با سخنانش به شیرینی و دلنشینی شبیه به حرفهای "میم" است.
گل جامه ز عشق او دریده‌ستمه دل ز غمش دو نیم دارد
هوش مصنوعی: گل لباس عشق او را پاره کرده و ماه دل به خاطر غم او نیمه است.
نشکیبم ازو که با حدیثشدل دوستی قدیم دارد
هوش مصنوعی: نمیتوانم از او فاصله بگیرم، چون صحبتهایش برای من یادآور دوستیهای قدیمی است.
جز سیم نسیم او نبویدای شادی آنکه سیم دارد
هوش مصنوعی: فقط نسیم اوست که بو می‌دهد، ای شادی، کسی که سیم (نقره) دارد.
نامم نبرد مگر به دشناماو حرمت من عظیم دارد
هوش مصنوعی: معنای این بیت این است که نام من به خاطر بدگویی دیگران بر زبان نمیآید و عزت و احترام من بسیار زیاد است.
یک بوسه به جان نمی‌فروشدانصاف دلی سلیم دارد
هوش مصنوعی: یک بوسه ارزش جان آدمی را ندارد، اگر دل کسی پاک و سالم باشد.
چون شحنه شهر کشته اوستما را بکشد چه بیم دارد
هوش مصنوعی: اگر شحنهی شهر، کشتهی ما باشد، چه ترسی از اینکه او ما را بکشد؟